غفرة ( qaferat ) ص . ع . امراة غفرة القفا : زن با موى پس گردن . غفرة ( qefarat ) ع . ج . غفر ( qafr ) . و ج . غفر ( qofr ) . غفرى ( qafari ) ا . پ . رنج و آزار . غفش ( qafc ) ا . پ . هر چيز گنده و محكم و استوار و سخت پيچيده شده . غفش ( qofc ) ع . ج . اغفش و غفشاء . غفش ( qafac ) ا . ع . خم چشم و چرك سپيد در گوشهء چشم . غفش ( qafac ) م . ع . غفش غفشا ( از باب سمع ) : خم كرد چشم او . غفشاء ( qafac ) ص . ع . مؤنث اغفش : زنى كه گوشهء چشم وى خم داشته باشد . ج : غفش . غفصت ( qafsat ) ا . پ . حادثه و اتفاق ناگهانى و گويا مأخوذ از غافصة تازى باشد بمعنى سختيهاى زمانه . غفق ( qafq ) ا . ع . بارانى كه سخت نباشد . و هجوم و انبوهى بر چيزى . و بازگشت از غيبت بناگاه . غفق ( qafq ) م . ع . غفق غفقا ( از باب ضرب ) : باد برآمد از وى . و غفق فلانا بالسوط : بسيار با تازيانه زد فلان را . و غفقت الابل : هر ساعت بر آب برآمدند شتران . و غفق الحمار الاتان : بار بار برآمد خر نر بر ماده . و غفق القوم غفقة : بيك خواب خفتند آن گروه . غفقة ( qafqat ) ا . ع . بيك بار خفتن . غفل ( qofl ) ا . ع . هر زمين موات و زمين مانده كه در آن نشان عمارت نباشد . و زمين بىباران . ج : اغفال . و كسى كه از خير و شر او اميد و بيم نباشد . و راه بىعلامت و نشان . و تير قمار بىنشان . و تير قمار بىبهره و بىتاوان . و ستور بىداغ . و مرد بىگوهر نسب . و شاعر گمنام . و شعرى كه گوينده‌اش معلوم نباشد . و پشم شتر . غفل ( qofl ) ص . ع . ارض غفل : زمين كه در آن نشان و اثر عمارت نباشد . و رجل غفل : مرد ناآزموده‌كار . و ناقة غفل : ماده شتر بىشير . و ارض غفل : زمينى كه در آن باران نباريده باشد و زمين موات . غفل ( qafal ) ا . ع . افزون . و بلند . و فراخى زيست . و فرو گذاشت . و بىخبرى . غفل ( qafal ) م . ع . غفل غفلا و غفولا و غفلة . مر . غفلة . غفلان ( qafl n ) ص . ع . بىپروا و بىانديشه و غافل و بىخبر . غفلان ( qofl n ) ا . ع . غفلت ورزى . و بيخبرى . غفلة ( qaflat ) ا . ع . غيبت چيزى از دل شخص و عدم تذكر شخص به آن چيز . و اهمال . و اعراض شخص از چيزى . قوله تعالى : وَ هُمْ فِي غَفْلَةٍ مُعْرِضُونَ . و نيز غفلة : بىخبرى . غفلة ( qaflat ) م . ع . غفلت عن الشيئ غفولا و غفلة و غفلا ( از باب نصر ) : گذاشتم آن چيز را و فراموش كردم و بىخبر شدم از آن . و غفل عن الشيئ غفولا و غفلة : ملتفت نشد آن چيز را و سهو كرد در آن و غافل گرديد از آن . و نيز غفلة : بىداغ كردن ستور را . غفلت ( qaflat ) و ( qeflat ) ا . پ . - مأخوذ از تازى - بىخبرى . و فراموشى و نسيان . و بىتميزى و نادانى و بىتدبيرى . و بىپروائى . و تهاون و سهل انگارى و عدم اعتنا و كاهلى و سستى . و سهو و فرغول و فرغل و سيويست و فرو گذار . غفلة ( qeflatan ) م . ف . پ . - مأخوذ از تازى - غافلانه و بدون تامل . و بدون ملاحظه . و بناگاه و بىخبر و غافل . و بىانديشه و بدون فكر . غفلت‌ورز ( qeflat - varz ) ص . پ . بىخبر و غافل و بىپروا . و بىاحتياط و بىاطلاع . غفلت‌ورزى ( qeflat - varzi ) ا . پ . بىخبرى . و بىاعتنائى . و بىاحتياطى و بىپروائى . غفلتى ( qafleti ) ا . پ . - مأخوذ از تازى - بىخبرى . و بىاحتياطى و بىپروائى . غفلقة ( qafallaqat ) ا . ع . زن بد زبان بدكردار . غفو ( qafv ) ا . ع . پشتهء بلند كه آب بر آن نرود . و مغاكى جهة شكار شير . غفو ( qafv ) و ( qofovv ) م . ع . غفا غفوا و غفوا ( از باب نصر ) : بخواب شد و خفت . و غفا فلان : برآمد فلان بر آب . غفوة ( qafvat ) ا . ع . پشتهء بلند كه آب بر آن نرود . و مغاكى كه در بلندى جهة شكار شير كنند . غفوده ( qofude ) ا . پ . ايام هفته يعنى از اول روز شنبه تا آخر روز جمعه . غفور ( qafur ) ص . ع . آمرزگار . ج : غفر . و يكى از صفات بارىتعالى يعنى ساتر گناه بندگان . غفور ( qofur ) ا . ع . ج . غفر ( qafr ) و غفر ( qofr ) . و ج . غفر ( qafar ) . غفور ( qofur ) م . ع . غفر غفرا و غفورا . مر . غفر . غفول ( qaful ) ا . ع . ماده شترى كه بسبب متانت و رزانت از چيزى نرمد . غفول ( qoful ) م . ع . غفل غفلة و غفولا . مر . غفلة . غفه ( qofe ) و ( qoffe ) ا . پ . پوستين از پوست برهء بسيار نرم . غفى ( qaf ) ا . ع . آنچه از گندم مانند دانهء تلخ و كاه‌ريزه دور كنند . و كاه گندم . و آب آورد . و آفتى مر خرمابن را كه چيزى مانند غبار بر غورهء آن نشيند و مانع از رسيده شدن و پخته شدن آن گردد . و آنچه از شتران بيرون كنند . و ردى و بيكارهء از هر چيزى .